Fotograferen is voor mij het vastleggen van bijzondere momenten, maar ook het alledaagse. Momenten van nu, zijn herinneringen voor later.
Fotograferen is voor mij het leven met open vizier tegemoet treden.
Het roken van poon, een precies werkje. Eerst wordt de poon aan een spies geregen, daarna in het vat gehangen. Het vel moet eerst drogen en daarna gaat het deksel op het vat en wordt de poon gerookt. Gloeiend heet wordt de poon eruit gehaald en vlug op een rek gehangen om even iets af te koelen. Daarna wordt de poon van de spies gehaald. En....nu is hij klaar om gegeten te worden.
Sloten is een historisch stadje. Het ligt in het zuidwesten van de provincie Friesland en behoort tot de "Friese 11 Steden". De nar hoort helemaal in dit plaatje. Kleurig, fleurig, plagerig.....
De serie foto's zijn genomen met een digitale spiegelreflexcamera. Een Nikon.
De Nar is soms boos, een andere keer ongeduldig, een volgende keer vrolijk. Maar......door zijn kleurige pak ziet hij er toch wel vrolijk uit!!! Een meestal vrolijke plaaggeest.
Deze fotoreportage is gemaakt in Sloten, Friesland. Sloten behoort tot de "Friese Elfsteden". Het is een klein historisch stadje. We vonden het leuk hier de nar zijn spel te laten spelen.
De foto's zijn gemaakt met een digitale spiegelreflexcamera, een Nikon D70s. De lens is ook van het merk Nikon en heeft een bereik van 18-200mm.
De Hamar is een stam die leeft in het zuiden van Ethiopië. Het is een stam met talloze traditie's, die allemaal nog in ere worden gehouden. Bijvoorbeeld "bulljumping", een soort vrijgezellenfeest. De huwbare meisjes blazen op een hoorn, rinkelen met belletjes, zingen en dansen en dan is er eentje die een bepaalde jongen probeert uit te dagen haar te slaan. Het is die jongen, die ze graag als man zou willen hebben. Als ze hem zo ver krijgt dat hij erg boos wordt en haar wel moet gaan slaan, dan bewijst ze door niet te schreeuwen of te huilen dat ze een vrouw is, die moedig en krachtig is om zijn kinderen te baren.
Tijdens dit ritueel wordt er een koffieceremonie gehouden. De vrouwen maken in hele grote kruiken koffie. Ze branden eerst de bonen, stampen ze fijn en zetten dan koffie. De jongemannen zitten onder een rieten afdak, drinken koffie, praten en vrezen dat ze ook een meisje zullen moeten slaan. Dit vinden ze niet leuk, maar het hoort bij de traditie. Als de koffie helemaal op is dan gaat de a.s. bruidegom proberen in zijn nakie over een tiental koeien te springen. Dit moet hij een zestal keren herhalen. Dat is dan het bewijs:"Ik ben een man."
De "kerkgebouwen" in Ethiopië zijn meestal uit de rotsen gehakt. Maar soms is het ook een zeer grote ronde schuur met een golfplaten dak erop. De muren zijn veelal van leem gemaakt en vaak besmeerd met koestront. De muren zijn schitterend versierd met prachtige fresco's. Deze zijn eeuwen oud en de plaatselijke priesters passen er een beetje op!!
In het noorden van Ethiopië staan nog eeuwenoude Orthodoxe kerken. Vooral in Lalibela, Axum en op de kleine schiereilandjes in het Tanameer kun je ze bewonderen. Veelal versierd met schitterende fresco's. Iedere kerk heeft een prachtige bijbel, vaak 1000 jaar oud. Ze bevatten schitterend gekleurde prenten. Deze 1000 jaar oude bijbels worden nog elke dag gebruikt. Voor iedere dag een andere bladzijde.
De Blauwe Nijl stroomt vanuit Ethiopië naar Soedan. Nabij het dorpje Tis Abay heb je de beroemde Nijlwaterval, de Tis Issat, dit betekent "water dat rookt" . Daarnaast heb je enkele mooie meren met een grote verscheidenheid aan vogels.
Het is een enorm groot land en daardoor is de natuur ook zeer divers. In het noorden heb je bergen, de Simien-mountains en de Bale-mountains. In deze bergen leven verschillende soorten apen, o.a. de Galada-bavianen.
Ethiopië is één van de armste landen ter wereld. De kinderen kennen hier dan ook geen luxe. Ze spelen met zelfgemaakt speelgoed, ze hoeden het vee, ze helpen een handje op het land, ze halen water, de oudsten zorgen voor de jongste kinderen. Je ziet dan ook op vele gezichten, vooral van de iets oudere kinderen, een enigszins volwassen, ernstige uitdrukkking.
Kinderen zijn speels en nieuwsgierig. Wat is er dan leuker als er iemand een foto van je wil maken. Het mooiste komt dan nog......je mag even op de display kijken of je er ook op staat!!
Tijdens de "Abel Tasman wandeltocht" heb ik leuke mensen ontmoet. Enkele heb ik gefotografeerd. Graag zou ik het nog eens op een rustig moment over willen doen en dan een hele serie maken.
Je hebt hier de prachtige bergen, Sierra Nevada met de besneeuwde toppen, de Alpujarras en nog vele andere. In het voorjaar is alles fris en groen en bloeien er vele bloemen.
De mensen, vooral de ouderen, verstaan alleen maar Spaans. De Engelse taal is hen vreemd. Hoe maak je de winkelier duidelijk wat je nodig hebt? Hier heb je nog toonbank verkoop. Als het helemaal niet lukt, ook niet met "handen en voeten", dan ga je zelf maar even achter de toonbank staan. En...de winkelier en zijn klanten hebben er groot plezier in. Ja, dan help je natuurlijk ook even de andere klanten.
Spanje, en dan het gebied "Andalusië ", is prachtig. Het heeft vele stille, witte dorpjes. Het lijkt alsof de tijd hier tientallen jaren heeft stil gestaan. Je merkt hier niks van de hectic en de gehaastheid van de hedendaagse wereld. Een verademing!
Je hebt hier ook enkele schitterende steden, met ieder zijn eigen architectuur en sfeer. Granada, Cordoba, Sevilla. Het oude "Moorse Rijk" is nog op veel plaatsen goed herkenbaar.
De mensen uit de deelstaat Orissa, in India, zijn erg boeiend. Het is heel leuk contact met hen te maken. Zowel de vissersdochter, dat guitige meisje of die gezelige dames op de markt!
In november 2006, hebben we een bezoek gebracht aan de kleurrijke, primitieve bergstammen in Orissa, een deelstaat van India. De mensen leven hier 100 jaar terug in de tijd. De bevolking is arm, ze zijn blij als ze elke dag voldoende voedsel hebben. Toch delen ze, het kleine beetje wat ze hebben, nog met anderen.
Ieder mens is uniek. Achter elke persoon schuilt een eigen verhaal. Ik vond het ontzettend leuk een "praatje" met de mensen te maken. Graag had ik iets meer tijd gehad om samen op een stoepje te zitten en zomaar wat te babbelen.
In dit gebied vindt het meeste vervoer plaats per "benenwagen". Alhoewel er ook verschillende mensen een eenvoudige fiets bezitten. Vrachtvervoer per truck of trein komt in dit gebied niet zoveel voor.
In de kleine dorpjes is het leven zeer eenvoudig, primitief. Elke dag is het weer hard werken om "brood"op de plank te krijgen. Toch is men gelukkig. Het dorp is een hechte gemeenschap en men kan op de hulp van elkander rekenen.
Orissa is een gebied waar iedere stam zijn eigen "taal" spreekt. Men verstaat geen Engels, laat staan dat men daar Nederlands spreekt of verstaat. Toch wilde ik graag contact hebben met de bevolking. Dus gewoon maar in het "Grunnings of Frysk" praten en met behulp van mijn handen en voeten.... Dit ging prima!
Almere, een nieuwe stad met een aantal mooie wijken. Leuk om hier eens te fotograferen. Het was deze dag koud, winderig. Geen prettig weer om uren rond te lopen.